Niwro Fynegiant 

Niwro Fynegiant  

Rhagolwg: Dydd Gwener 10fed Ebrill 7yh 

Ar Agor Dydd Mercher – Sad 11yb – 6yh 

Mae Niwro Fynegiant yn arddangosfa grŵp o artistiaid sy’n uniaethu fel niwroamrywiol. Wedi’i ddewis o ganlyniad i alwad agored genedlaethol, mae pob artist yn archwilio ac yn mynegi eu profiadau synhwyraidd, emosiynol, seicolegol neu gorfforol fel pobl niwroamrywiol. 

Mae hon yn arddangosfa sy’n arddangos ac yn dathlu creadigrwydd, dyfnder ac amrywiaeth artistiaid niwroamrywiol trwy ddod â gweithiau ynghyd sy’n herio ffyrdd normadol o weld, meddwl a chreu. 

Artistiaid: 

Benedict Phillips 

Mae Benedict L. Phillips yn artist, curadur ac ymgynghorydd niwroamrywiaeth llawrydd sefydledig. Mae ei ymarfer yn eclectig, gan gwmpasu ystod eang o fethodolegau, gan gynhyrchu gwaith mor amrywiol â chelf gyhoeddus, perfformiad, cerflunwaith, ffotograffiaeth a chelf y cyfryngau. Mae’n arbennig o awyddus i weld y berthynas barhaus a’r hierarchaeth newidiol rhwng ffotograffiaeth, cerflunwaith a pherfformiad o fewn ei ymarfer, ac estheteg pob dull. Mae manteisio ar brosesau cynhyrchu hanesyddol yn ogystal â dulliau mwy diweddar sy’n cael eu gyrru’n ddigidol yn llywio gwneud llawer o’i waith. 

Mae Benedict wedi bod yn gwneud prosiectau celf niwro-gadarnhaol yn benodol ers 35 mlynedd ac yn ddiweddar dathlwyd pen-blwydd yn 30 oed ei faniffesto a’i waith celf Agenda of the Agresiv Dislecksick, a gyhoeddwyd gyntaf yng nghylchgrawn Disability Arts in London (DAIL), Medi 1995. Hefyd yn 2000, fe greodd geiriadur cyntaf y byd sy’n cyfieithu Lecksick (di-dyslecsig) i dyslecsig, The Benedictionary, sydd ar gael fel rhifyn cyfyngedig clawr caled ers 2011. 

Ochr yn ochr â’i ymarfer personol, mae Benedict wrthi’n datblygu’r prosiect Neurodiversity Arts; yn cwmpasu ac yn myfyrio ar orffennol, presennol, a dyfodol posibl ymarfer creadigol niwroamrywiol. Yn 2025 ar ôl chwiliad dwy flynedd, achubodd Archif yr ‘Art Dyslexia Trust’ (1992-2012) rhag dinistr, sy’n cynrychioli ymhell dros 200 o unigolion, trwy gylchlythyrau, cyhoeddiadau a gweithiau celf gan bobl dyslecsig, awtistig ac ADHD. Mae’r archif yng nghyfnod cynnar iawn o gael ei hadolygu. 

Mae Benedict wedi bod yn Gyfarwyddwr sefydlol sawl grŵp a sefydliad celfyddydol, gan gynnwys: Field Study (sefydlwyd 1993, grŵp celf llyfrau a phost); Digital Media Labs (sefydlwyd 2010, preswylfeydd datblygiad proffesiynol i artistiaid); Lens Lab Project (sefydlwyd 2020, sefydliad cymunedol ffotograffig dielw sy’n ymgysylltu’n gymdeithasol). Mae Benedict wedi bod yn ddarlithydd gwadd rheolaidd mewn prifysgolion yn y DU ac UDA dros y 25 mlynedd diwethaf, gan gyflwyno sgyrsiau artist a datblygiad proffesiynol. Mae ei waith wedi cael ei gyflwyno a’i gasglu gan sefydliadau fel Amgueddfa Victoria & Albert, Orielau Tate, Parc Cerfluniau Swydd Efrog a chasgliadau cenedlaethol yn yr Unol Daleithiau a Chanada. 

Bydd Benedict yn cyflwyno gwaith sy’n archwilio ei fydysawd niwroamrywiol amgen fel y’i disgrifir trwy ei alter ego The DIV; y mae ei bersona wedi amlygu ei hun hyd yma fel Athro, Efengylwr, Archwiliwr, Pensaer ac Anarchwr. 

Ceris Dyfi Jones 

O fewn ei hymarfer artistig, mae Ceris Dyfi Jones yn defnyddio celf draddodiadol crosio i archwilio ei diddordeb mewn amrywiaeth o themâu cyferbyniol. Cysylltiad yn erbyn Ynysiad yw un; Chwarёusrwydd yn erbyn Difrifwch yw un arall. Trwy Llinynnau’r Galon / Heartstrings, ei chyfres tecstilau gyfredol, mae’r themâu hyn—ynghyd â llawer o rai eraill—yn dod at ei gilydd trwy ffigurau wedi’u crosio a’u perthnasoedd â nhw eu hunain ac â’i gilydd. 

Fel menyw niwroamrywiol ag ADHD ac Awtistiaeth, mae hi’n gweithio gyda gwlân meddal, sy’n gysur mawr iddi. Mae hyn, ochr yn ochr â hyblygrwydd y ffigurau, yn trawsnewid y broses greu yn fath o chwarae synhwyraidd, wrth iddi weithio’n reddfol i greu pob cyfansoddiad newydd Llinynnau’r Galon / Heartstrings yn ôl ei meddyliau a’i theimladau ar y pryd. Er y gall reoli lleoliad y ffigurau wedi’u crosio, mae siapio’r llinynnau calon eu hunain yn aml yn anrhagweladwy, gan ffurfio paralel â natur weithiau anwadal y meddyliau a’r teimladau sy’n cyd-fynd â bod yn ddynol. 

Wedi’i chreu ar gyfer yr arddangosfa Niwro Fynegiant, mae Yr Empath / The Empath a Trafodaethau gyda Mam / Conversations with Mam yn ychwanegiadau newydd i’r gyfres. Wedi’i gyflwyno ochr yn ochr â Troeon Hwyl / Mood Swings, mae’r cyntaf yn cyfleu cyflwr o orlifo emosionyl, tra bod yr olaf yn adlewyrchu pŵer cysurus casglu meddyliau a theimladau o’r fath at ei gilydd a’u rhannu â rhywun sy’n gwrando, yn deall, ac yn helpu i’w datrys. 

Mae Ceris Dyfi Jones yn artist o Ddolgellau yng Ngogledd Cymru. Dechreuodd ei harbrofion gyda Chelfyddyd Gain tecstilau wrth astudio am Ddiploma Sylfaen Celf, lle enillodd Ragoriaeth yn 2022. Cyn dilyn celf, graddiodd o Brifysgol Bangor yn 2020 gyda gradd Dosbarth Cyntaf mewn Hanes gydag Astudiaethau Ffilm. 

Jen Gash 

Mae perthynas Jen Gash â phaentio yn ymestyn dros bron i 40 mlynedd—taith sydd yn aml yn ddigynllun ond yn barhaol wedi’i gyrru gan yr angen i greu ac archwilio’n weledol. Wedi’i dysgu ei hun i raddau helaeth, ar wahân i gyrsiau byr a mentora, mae hi’n gweithio ochr yn ochr â’i hymarferion fel therapydd ac awdur achlysurol. 

Mae ei phroses yn cofleidio siawns. Trwy ddull ar hap, weithiau dinistriol a chwareus, mae hi’n chwilio am awgrymiadau sy’n dod i’r amlwg o fewn y paent. Gall delweddaeth ddod i’r amlwg yn gyflym neu gymryd blynyddoedd i’w datrys, ond mae ei gwaith yn gyson yn cario tonau o dristwch, pathos, neu fyfyrdod breuddwydiol. 

Yn ddiweddar, mae hi wedi cwestiynu ei hysbryd i reoli a thrin paent. O ystyried ei natur ddigymell ac anrhagweladwy—rhinweddau sy’n adlewyrchu natur afreolus y byd—mae hi’n gofyn pam mae rheolaeth yn teimlo’n angenrheidiol. Mewn ymateb, mae ei gweithiau diweddar yn gwahodd paent i weithredu’n fwy rhydd trwy broses frithwaith wedi’i haddasu. Mae’r darnau hyn yn dwyn i gof gysyniad Wu Wei: cytgord digymell a gweithredu diymdrech, yn rhydd o rym na ego. Mae pob trochi yn y dŵr marmor yn dal moment na ellir ei ailadrodd. Weithiau mae angen ymyrraeth leiaf; ar adegau eraill, mae’r gwaith yn cael ei ailweithio’n helaeth. Mewn ffocws tawel, mae hi’n canfod ffurfiau sy’n dod i’r amlwg mewn proses ganfyddiadol debyg i pareidolia. 

Mae ei gwaith Crackerjack, a grëwyd ar gyfer Niwro Fynegiant yn Oriel Elysium, yn tynnu ar drosiad personol. Fel menyw ifanc, mae Gash yn cofio gafael yn eiddgar mewn cariad a chyfle tra bod hadau cynnar o hunan-amheuaeth yn gwreiddio. Dros amser tyfodd yr amheuon hyn—a’u llysenwwyd yn “fy mresych”—yn barhaus ac yn heriol. Er bod tarddiad yr enw yn bersonol ac wedi’i roi gan eraill, mae wedi goroesi fel air byr am hunan-amheuaeth a syndrom ffug. 

Wrth i fod yn oedolyn ddod â rolau a chyfrifoldebau newydd, dwysáu pwysau cystadleuol. Mae hi’n disgrifio daliad parhaus o deimladau, syniadau a greddf—gan adlewyrchu’r angen i “ddal” y fresych lluosog. Mewn byd sy’n aml yn lleihau menywod sy’n heneiddio, gall llacio ei gafael deimlo’n beryglus. 

Mae’r ddelwedd yn cysylltu â’r sioe deledu plant Crackerjack, lle’r oedd cystadleuwyr yn gafael ym mreichiau llawn o wrthrychau hurt, gan gynnwys bresych. Daeth y ddelwedd honno’n gatalydd ar gyfer y corff gwaith hwn, sy’n archwilio creadigrwydd a gofal, dal gafael yn erbyn gollwng gafael, ofn dal gafael yn y pethau “anghywir”, cofleidio anhrefn, a rheoli hunan-amheuaeth barhaus. Mae dylanwadau’n cynnwys Phoebe Anna Traquair, Firelei Báez, ac Emma Talbot. 

Joshua Jones 

Molly Wickett 

Mae Molly Wickett yn artist gweledol sy’n gweithio ar draws cerflunio a gosodiadau. 

Mae hi’n creu cerfluniau sy’n symud, yn troelli, ac yn ymgorffori ei phrofiad synhwyraidd o’r byd, gan ei wneud yn gorfforol trwy droelli a cherfio pren. Mae ei gweithiau’n gyffyrddol ac yn gorfforol, wedi’u llunio gan ei phrofiad o anabledd, sy’n cynnig lens synhwyraidd a rennir gyda’r gwyliwr. 

Mae themâu niwroamrywiaeth, ecoleg, amser, a rhyngddibyniaeth yn diffinio tirwedd ei hymarfer. Mae Wickett yn gwneud y gwaith hwn gyda’r bwriad o adeiladu dyfodol sy’n meithrin cysylltiad dyfnach—gyda’r amgylchedd a chyda phobl niwroamrywiol. 

Mae hi’n ceisio rhannu ei safbwynt synhwyraidd gyda’r rhai sy’n profi’r byd yn wahanol, ac mae’n arbennig o chwilfrydig ynghylch sut y gall profiadau niwroamrywiol ac anabl ehangu neu danseilio dealltwriaethau confensiynol o amser. Mae hi’n archwilio sut y gallai deunyddiau ddal neu fynegi’r syniadau hyn, gan greu mannau a thirweddau o Arallrwydd. 

Wedi’i denu at gysyniadau o foddi a dyfodol, mae Wickett yn ymchwilio i sut y gall cerflunio weithredu fel pwynt mynediad i fyd sy’n eithrio ac yn gwahodd. Mae’r cerfluniau a gyflwynir yn Niwro Fynegiant yn cynnwys ffurfiau pren cerfiedig—haniaethol ac amorffaidd—a arddangosir am y tro cyntaf ochr yn ochr â gosodiad rhyngweithiol. 

Natasha Toms 

Mae Natasha Toms yn artist ar ddechrau ei gyrfa sy’n byw yng nghefn gwlad gogledd Sir Benfro. Gan weithio ar draws peintio, cyfryngau cymysg, ac ymchwil archifol, mae hi’n ymateb i ac yn dadansoddi cynrychioliadau hanesyddol o fenywod mewn celf, gyda ffocws penodol ar straeon sydd wedi’u tangynrychioli neu eu hanghofio. Mae ei gwaith wedi’i arddangos ledled Cymru a Lloegr, gan gynnwys Gwobr Peintio Wrecsam 2025 a Somewhere Between (2026), arddangosfa unigol yn Urban Crofters yng Nghaerdydd. Mae hi wedi cyhoeddi erthyglau ar Art UK ac ar hyn o bryd mae’n artist preswyl ym Maenor Scolton, Hwlffordd.

Fel artist ag ADHD cyfun a chanfuwyd yn hwyr, mae Toms yn myfyrio ar sut mae masgio wedi siapio ei bywyd a’i hymarfer creadigol. Mae hi’n gweithio’n bennaf trwy beintio olew dan reolaeth dynn, gan atal ysgogiad mwy egnïol a rhyddid yn aml. Yn flaenorol, roedd hi’n cyfyngu’r agwedd ryddach hon o’i hymarfer i lyfrau braslunio, y byddai hi’n eu llosgi neu’n eu dinistrio’n ddiweddarach. Mae hi’n cydnabod yn y broses hon baralel â’r ffyrdd y mae cymdeithas yn ceisio atal, rheoli, neu ddileu symptomau ADHD sydd llai deallus. 

Ar gyfer y prosiect hwn, mae hi’n cynnig corff newydd o waith sy’n cynnwys cyfres o bennau menywod wedi’u llunio’n gyflym, wedi’u canoli ar themâu masgio, datgelu masgio, a mynegiant wyneb. Trwy’r dull hwn, mae Toms yn ceisio ailgysylltu â hi ei hun—gan greu lle i’w hochr fyrbwyll ddod i’r amlwg a datblygu mewn ffyrdd crai a di-rwystr. 

Rebecca F Hardy 

Mae Rebecca F Hardy yn artist gweledol amlddisgyblaethol sy’n byw yng Ngogledd Cymru. Mae ei gwaith yn archwilio deunyddiau a’r berthnasoedd rhwng arwyneb a gwrthrych, lliw, haenau, a phatrwm. Gan weithio ar draws lluniadu, printio sgrin, ffotograffiaeth, fideo, celf fyw, ffurfiau cerfluniol, a gosodiadau, mae hi’n arbrofi’n barhaus â ffurf a phroses. 

Mae ymchwil i’w niwroamrywiaeth yn sail i lawer o’i gwaith, ochr yn ochr â chyfeiriadau at anatomeg ddynol, gwrthrychau domestig, a’i chyflwr meddwl newidiol ei hun. Mae ffurfiau haniaethol yn aml yn deillio o’i hastudiaeth bersonol a’i dealltwriaeth o’i hymennydd dyslecsig. Mae hi’n aml yn chwarae gyda’r tensiwn rhwng gormodedd a chyfyngiad – rhwng yr hyn sy’n gytûn yn weledol a’r hyn sy’n troi i anhrefn – gan archwilio’r cydbwysedd mân rhwng dim digon a gormod. 

Mae ei chasgliad newydd ar gyfer Niwro Fynegiant yn ailymweld â themâu gwrthddywediad, dryswch, dwyster, a chuddio. Trwy ddefnyddio testun, lliwiau beiddgar a llachar, a’r rhyngweithio rhwng gwrthrychau a ffurfiau, mae Hardy yn ceisio cyfleu ac adlewyrchu meddyliau ei meddwl sy’n llifo’n barhaus, yn ffigurol ac yn llythrennol. 

Mandy Lane 

Mae Mandy Lane (g.1980) yn artist amlddisgyblaethol Prydeinig sy’n gweithio ar draws cerflunio ffigurol a gosodiadau. Graddiodd yn ddiweddar gydag MA mewn Cerflunwaith o’r Coleg Brenhinol Celf. Mae ymarfer Lane yn archwilio lleoliad cymdeithasol-ddiwylliannol cyrff a meddyliau sy’n “arall”, gyda sylw arbennig i anabledd, salwch cronig, mamolaeth, a niwroamrywiaeth. Gan dynnu ar theori crip, trafodaeth niwroamrywiaeth, a beirniadaeth ffeministaidd, mae ei gwaith yn cwestiynu sut mae seilweithiau dominyddol yn rhoi blaenoriaeth i gorffoldeb abl gorfodol, niwro-nodweddoldeb gorfodol, a rolau cymdeithasol normadol. 

Mae iaith gerfluniol Lane yn defnyddio geirfa weledol adnabyddadwy seilwaith anabledd – cefnogaeth, systemau mynediad, a thechnolegau cynorthwyol – i gwestiynu’r ffiniau rhwng corff ac amgylchedd. Mae ei gwaith wedi’i lywio gan brofiad byw, gan gynnwys diagnosis ei mab o sglerosis consentrig Baló a’i niwroamrywiaeth ei hun, a gatalyddodd ymgysylltiad ehangach â gofal, gwelededd, rheoleiddio, ac allgáu systemig. Trwy osod a ffurf ffigurol, mae hi’n gosod anabledd nid fel diffyg ond fel safle gwybodaeth, addasiad, rhyngddibyniaeth, a gwrthwynebiad. 

Ar gyfer yr arddangosfa hon, mae Lane yn cyflwyno cyfres o gerfluniau ffigurol sy’n pylu’r gwahaniaethau rhwng y corff niwroamrywiol a seilwaith anabledd. Gan dynnu ysbrydoliaeth o ethos offer chwaraeon addasol hygyrch – strwythurau a gynlluniwyd i alluogi urddas, diogelwch ac annibyniaeth – mae’r gweithiau hyn yn cyfieithu hygyrchedd corfforol i gyd-destun niwroamrywiol lle mae systemau cymorth yn aml yn anweledig, wedi’u mewnosod, neu’n berthynol. Mae gofalwyr, arferion, offer synhwyraidd, strategaethau masgio, rheoleiddio emosiynol, a thechnolegau cynorthwyol yn cael eu gwireddu fel estyniadau cerfluniol o’r corff. 

Trwy uno strwythur corff a chymorth, mae Lane yn gwneud y llafur a’r gwydnwch sy’n sail i fywyd niwroamrywiol yn weladwy wrth herio naratifau sy’n seiliedig ar ddiffyg. Mae’r gweithiau’n rhoi sylw i ofal a mynediad fel amodau dynol sylfaenol ac yn gwahodd myfyrio ar ble mae’r corff yn dod i ben a ble mae cymorth, addasiad a chefnogaeth berthynol yn dechrau. Trwy’r dull hwn, mae Lane yn adennill anabledd a niwroamrywiaethl fel rhywbeth canolog – yn hytrach nag ymylol – i sgyrsiau am ymgorfforiad, hunaniaeth, a phosibiliadau creadigol. 

Tess Gray 

Mae Tess Gray yn artist Cymreig sy’n byw yng Nghaerdydd. 

Mae ei gwaith yn croesi’r dirwedd ryfedd sy’n bodoli rhwng y psyche a’r byd diriaethol ac yn creu pyrth i weld crwydriadau meddyliol archetypaidd, naratifau emosiynol a theimladau corfforol. Mae ei phroses yn defnyddio cyfuniadau o luniadu awtomatig, cof, dychymyg a brasluniau arsylwadol i greu delweddau llonydd a symudol. 

Astudiodd BA (Anrh) Peintio Celfyddyd Gain yn Ysgol Gelf Caerwynt. Mae gwobrau a sioeau diweddar yn cynnwys, Occupata: Intersum, Oriel Canfas (2025) Experimentica: Call to Spring Array of Opposites Chapter (2024), You Look Fine Though Oriel Elysium (2022), artist comisiynedig DAC Cymru yn Fenis (2022), enillydd Gwobr y Bobl Paentio Beep (2020). 

“Mae gen i ymarfer stiwdio ac mae fy ngwaith yn dod o lawer o wahanol leoedd, y tu allan, y tu mewn, microsgopig ac enfawr. Gall mannau cychwyn fod yn brofiad, set o strwythurau presennol, lle, emosiwn, gwrthrych. Rwy’n defnyddio astudiaethau arsylwadol, ffurfiau dychmygol ac ystumiau awtomatig. I mi mae cysylltiad â thirwedd barhaus sy’n ymestyn allan o’r mannau cychwyn hyn i mewn i deyrnas seicig, gan blethu i mewn ac allan o brofiad cyfunol neu hunangofiannol. 

Bydd fy ngwaith ar gyfer Niwro Fynegiant yn edrych ar brofiadau sy’n ymwneud â dallineb amser a’r syniad o ‘grononormatifrwydd’ sef term a fathwyd gan Elizabeth Freeman yn ei llyfr Time Binds: Queer Temporalities, Queer Histories. Bydd y gwaith yn deillio o brofiadau personol a rhai profiadau niwroamrywiol cyfunol i daflu ychydig o oleuni ar sut mae’r ddealltwriaeth anghonfensiynol hon o amser yn effeithio ar ein synnwyr o hunaniaeth, ein lle yn y byd a pherthnasoedd cymdeithasol. 

Mae ymarferion mewn cof coeth ac anghofio aflwyddiannus yn cymysgu â meddyliau am hunaniaeth rhywedd a symbolau clasurol o lwybr dynol trwy fywyd. Mae ysgogiad anhrefnus a hudolus y presennol, dogfen ddihalog o’r gorffennol a chysyniad aneglur o’r dyfodol yn creu byd lle mae teimladau o ofn yn cael eu hwynebu a’u datrys gan wagder tawel amser dwfn.” 

Yas Crawford 

Mae Yas Crawford yn artist gweledol, ffotograffydd celfyddyd gain, a chydweithiwr amlddisgyblaethol o Sir Benfro, Cymru. Mae ei gwaith, wedi’i ddylanwadu’n isymwybodol gan y dirwedd leol a ffurfiau biolegol, yn archwilio’r croestoriadau rhwng celf a gwyddoniaeth. Mae ganddi radd mewn Daeareg a radd meistr mewn ffotograffiaeth, ac mae wedi gweithio ar draws busnes, sefydliadau di-elw, gwyddorau bywyd, ac academia. Mae Crawford yn disgrifio ei hymarfer fel un sy’n bodoli yn Y Gofod Llwyd—gofod rhwng disgyblaethau sy’n cofleidio amwysedd, ansicrwydd, a deialog greadigol. 

Yn Gymrawd Anrhydeddus o’r Gymdeithas Ffotograffig Frenhinol ac yn Gymrawd sy’n cefnogi Cymdeithas Frenhinol y Celfyddydau, Gwneuthurwyr a Masnach, mae Crawford wedi arddangos yn rhyngwladol. 

Mae’r gwobrau’n cynnwys Gwobr Celf Niwrowyddoniaeth (2021, Sefydliad Niwrowyddoniaeth yr Iseldiroedd). Mae arddangosfeydd arwyddocaol yn cynnwys The 8th Sense (Civitanova Alta, yr Eidal), Cognition IX (Celf Niwrowyddoniaeth, Amsterdam, arddangosfa barhaol yn Sefydliad Niwrowyddoniaeth yr Iseldiroedd), Cellular Flow (unigol, Turin), Frozen Planet (Llundain), Earth’s Canvas (Cymdeithas Ddaearegol, Llundain), a Chelf Gyfoes Ryngwladol, Rhufain. Roedd hi hefyd yn un o’r ymgeiswyr terfynol ar gyfer Ffotograffydd Gwyddoniaeth y Flwyddyn RPS (2019, Llundain). 

Mae gwaith Crawford yn defnyddio delweddaeth ddigidol, analog, microsgopig, sganio a meddygol ochr yn ochr â thechnegau fideo, darlunio a di-gamera i herio dealltwriaethau confensiynol o’r amgylchedd, amser a phrofiad dynol. Ar gyfer Niwro Fynegiant, mae ei chyfraniadau’n tynnu o ddau bortffolio: The 8th Sense, sy’n cysylltu teimlad corfforol ag ymateb emosiynol, ac Edge of Sentience, sy’n archwilio byd dwyfforchog meddwl pryderus a’r rhyngweithio rhwng realiti cyfochrog. 

Wedi’i seilio ar gymhlethdod grymoedd biolegol, meddygol ac amgylcheddol, mae gwaith Crawford yn cynnig ymholiad ffenomenolegol i sut mae gwybyddiaeth, emosiwn a theimlad corfforol yn cael eu llunio gan gyfarfyddiadau parhaus â’r byd. Mae ei darnau’n llywio cyflyrau gwrthwynebol a gwrthgyferbyniol, tra hefyd yn tynnu sylw at agweddau amwys, cymhleth ac esthetig gymhellol profiad dynol. Trwy’r dull hwn, mae hi’n ymchwilio i’r bylchau “rhyngddynt,” lle mae cwestiynau mor arwyddocaol ag atebion a lle gall celf oleuo cysylltiadau anweledig ar draws disgyblaethau.